Budowanie pozytywnej samooceny – scenariusz zajęć warsztatowych dla uczniów II klasy gimnazjum – Bożenna Lewandowska

Bożenna Lewandowska
pedagog
Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna, Żyrardów
e-mail: poradnia_zyrardow@neostrada.pl

Temat: Budowanie pozytywnej samooceny.

Miejsce: szkoła
Prowadzący: wychowawca klasy
Czas trwania: 1 godzina lekcyjna

Cele ogólne:

  1. Wzbudzanie refleksji nad samym sobą.
  2. Kształtowanie umiejętności rozpoznawania swoich mocnych stron.
  3. Kształtowanie pozytywnej samooceny.

Cele szczegółowe

Uczeń w efekcie zajęć:

  1. Określi swoje mocne strony.
  2. Wymieni rodzaje samooceny.
  3. Wyjaśni wpływ pozytywnej samooceny na zachowanie człowieka.

Pojęcia kluczowe:

    – mocne strony człowieka,
    – samoocena.

Zawartość tematyczna:

  1. Odkrywanie i prezentacja mocnych stron.
  2. Samoocena:
  3.     – definicja,
        – proces kształtowania,
        – wpływ pozytywnej samooceny na zachowanie człowieka.

Metody i formy zajęć:

    – mini-wykład,
    – burza mózgów,
    – praca indywidualna,
    – praca w parach,
    – praca w zespole klasowym.

Środki dydaktyczne: kartki i długopisy.

Przebieg zajęć

I – Wstęp (10 minut).

  1. Przywitanie.
  2. Zawarcie kontraktu grupowego.
  3. Zapoznanie grupy z celami zajęć i organizacją pracy podczas ich realizacji.

II – Część zasadnicza (30 minut).

  1. Mini-wykład – (5 minut).

    Prowadzący mówi uczniom, że samoocena to zbiór sądów i opinii, jakie mamy na własny temat. Formułuje się ona na podstawie naszych osobistych doświadczeń oraz opinii innych ludzi o nas samych. Poziom samooceny decyduje o tym jak się zachowujemy w różnych sytuacjach. Pozytywna samoocena daje pewność siebie, wiarę w swoje możliwości. Jej konsekwencją jest przychylny stosunek do innych, lepsze kontakty z ludźmi, efektywniejsze działanie.

  2. Mocne strony człowieka – (5 minut).
    • Burza mózgów – prowadzący pyta klasę:

          – Co może być mocną stroną człowieka?
          – Jakie znacie mocne strony człowieka?

    Jeśli uczniowie nie wiedzą podpowiada, co może być mocną stroną człowieka.

    • Refleksja nad samym sobą – prowadzący prosi, aby każdy uczeń zastanowił się nad sobą i poszukał w sobie tego, co najbardziej w sobie lubi, ceni, co mu się najbardziej podoba.

  3. Samoocena swoich mocnych stron (5 minut).
    • Praca w parach – prowadzący prosi, aby uczniowie dobrali się w pary i ustalili, kto będzie mówił pierwszy. Osoba I mówi osobie II o swoich mocnych stronach, zaczynając od słów:

    Moją mocną stroną jest…
    Lubię w sobie to, że…
    Cenię w sobie to, że…

    Osoba II uważnie słucha. Po 2 minutach następuje zmiana mówiących. Jeżeli jakaś para ma wyraźne kłopoty można się zamienić rolami i opowiadać o tym, jakie według nas ma mocne strony, co może w sobie lubić, co może w sobie cenić kolega z pary.
    Osoba słucha o sobie samym, później rewanżuje się partnerowi.

  4. Pozytywne cechy, jakie widzą we mnie inni (5 minut).

    Prowadzący prosi, aby każdy uczeń podszedł do czterech różnych osób w klasie z prośbą, by wpisały mu na kartce po jednej pozytywnej cesze, jaką w nim spostrzegają.

    Każdy zbiera po cztery pozytywne cechy od czterech różnych osób w klasie (wprowadzamy zakaz negatywnych informacji). Jeśli cecha, którą ktoś chciał napisać jest już na kartce, należy postawić przy niej wykrzyknik i wpisać inną.

  5. Nieme przyjęcie (5 minut).

    Prowadzący prosi, aby wszyscy wstali i trzymając na piersi kartki ze swoimi pozytywnymi cechami spotkali się ze wszystkimi osobami z klasy. Uczniowie czytają nawzajem swoje mocne strony, prezentując się od najlepszej strony.

  6. Mocna strona wychowawcy, mocne strony uczniów (5 minut).

    Każdy uczeń pisze na małej kartce jedną pozytywną cechę jaką spostrzega u swego wychowawcy. Wychowawca zbiera kartki od uczniów. Następnie rozdaje uczniom wcześniej przygotowane kartki z ich pozytywnymi cechami. Wychowawca i uczniowie czytają swoje mocne strony. Następnie wszyscy wstają i na hasło podane przez nauczyciela krzyczą głośno swoją mocną stronę, którą uważają za najważniejszą.

III – Zakończenie zajęć (5 minut).

    – Pytanie otwarte: Z jakimi wrażeniami kończymy zajęcia?
    – Podziękowanie i pożegnanie.

BIBLIOGRAFIA

  1. Grupa bawi się i pracuje. Opracowanie M. Jachimska. Red. O. Tokarczuk. Wałbrzych: Oficyna Wydawnicza UNUS, 1994.
  2. Kozielecki J.: Psychologiczna teoria samowiedzy. Warszawa: PWN, 1981.
  3. Kulas H.: Samoocena młodzieży. Warszawa: WSiP, 1986.
  4. Niebrzydowski L.: O poznawaniu i ocenie samego siebie. Na przykładzie młodzieży dorastającej. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1976.
  5. Dodaj komentarz